Παράλληλο στο «Όνειρο στο κύμα»

Γεώργιος Βιζυηνός,  Παλιμβουλία

Το τάζω χρόνο και καιρό
να βάλω μαύρο ράσο,
μαύρο μονόκερο σταυρό
στα στήθη να κρεμάσω.

Ν’ αφήσω μάνα κι αδερφή,
στα ξένα να μισέψω,
και στ’ Αγιονόρους την κορφή
να πάγω ν’ ασκητέψω.

Να ζω μ’ αγία προσευχή
απ’ το πουρνό ως το βράδυ,
για να γλιτώσω τη φτωχή
ψυχή μ’ από τον Άδη.

Και μόλις κάμω την βουλή,
την παίρν’ ανεμοβρόχι∙
και συλλογιούμαι το φιλί,
θυμούμ’ αυτήν που το ‘χει.

Κι αν είν’ το σπίτι μακριά
κι η ώρα περασμένη,
εγώ ‘χω πόδια λαφριά,
κι εκείνη με προσμένει.

Γλυκά γλυκά τηνέ φιλώ
γλυκά τηνέ χαϊδεύω. –
Σύρε, ψυχή μου, στο καλό,
κι εγώ δεν ασκητεύω!
(Ατθίδες αύραι)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s