Γ. Ιωάννου – Γενικά γνωρίσματα της γραφής του

1. Όψεις του λόγου του

  • Μιλά σχεδόν πάντα σε πρώτο πρόσωπο και μιλά κατά κανόνα για ατομικά περιστατικά, δεν παραλείπει εντούτοις να τοποθετείται μέσα σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό χωροχρόνο. Ανάγεται στην παιδική του ηλικία και τη μυθοποιεί, αλλά αποκαλύπτει και άσχημες πτυχές της ζωής.
  • Απουσιάζει ο μελοδραματισμός και ο έντονος συναισθηματισμός και δε χάνει ποτέ το χιούμορ του.
  • Αποσπασματικό στοιχείο. Τα κείμενά του μοιάζουν σπαράγματα  ευρύτερων σχημάτων

2. Τα θέματα κι ο χειρισμός τους: η Συνειρμική οργάνωση

  • Χρησιμοποιεί τη μνήμη και την παρατήρηση. Η μνήμη του είναι κατάφορτη από γεγονότα και πρόσωπα. Η παρατήρηση είναι το άλλο μέσον του αφηγητή. Με αυτή το πεζογράφημα  παίρνει τη μορφή της αφήγησης του συγκεκριμένου

3. Ο Χώρος στην πεζογραφία του

  • Σε όλα τα πεζογραφήματα εισβάλλει πάντα σχεδόν η Θεσσαλονίκη είτε εξωραϊσμένη είτε σα σκηνικό μιας αποτρόπαιας κατοχικής ανάμνησης.
  • Ως χώρος, ως τοπίο στα έργα του Ιωάννου δε νοείται τίποτε άλλο παρά μόνον ο τόπος που κατοικείται και ειδικότερα η πόλη. Η φύση στο έργο του είναι σχεδόν ανύπαρκτη και παίρνει νόημα  μόνο με την παρουσία του ανθρώπου. Βέβαια δεν τον ενδιαφέρει ο οποιοσδήποτε κατοικημένος χώρος, αλλά μόνον εκείνος που είναι δεμένος με την προσωπική του ζωή

4. Ο Χρόνος στην πεζογραφία του

  • Σύνθεση παρελθόντος –παρόντος και γενικότερα  διαφορετικών στιγμών

5. Το αφηγηματικό υποκείμενο στην πεζογραφία του

  • Η αφήγηση είναι μονομερής, μονοεστιακή: τα πάντα δίνονται από μια οπτική γωνία, μέσα από την όραση, τα συναισθήματα, τη σκέψη και την αίσθηση ενός μονάχα προσώπου.
  • Μετέχει και πρωταγωνιστεί στα  εξιστορούμενα  ή απλώς τα παρακολουθεί από κοντά σα θεατής και τα αφηγείται. Η συμμετοχή του είναι δεδομένη σε όσα αφηγείται, ποικίλλει όμως ο βαθμός συμμετοχής. Ο μεγαλύτερος είναι εκεί που εξομολογείται προσωπικά βιώματα κι ο μικρότερος εκεί που είναι απλός θεατής και σχολιαστής.

6. Γλώσσα και ύφος στα πεζογραφήματά  του

  • Μικροπερίοδος λόγος, μικρές δηλαδή φράσεις χωρίς πολλές δευτερεύουσες προτάσεις
  • Γλώσσα απλή και καθημερινή
  • Ανάμειξη πεζολογικών στοιχείων με στοιχεία ποιητικής ατμόσφαιρας

7. Το Είδος του πεζογραφήματος που καλλιέργησε ο Ιωάννου

  • Διηγήματα δεν μπορούμε να ονομάσουμε τα  έργα του. Ο ίδιος τα ονομάζει “πεζογραφήματα”, είτε γιατί, όπως λέει, περιέχουν όλα τα είδη είτε γιατί κανένα από τα πεζογραφικά είδη δεν καλύπτει τα δικά του.
  • Πολύπτυχο κείμενο. Συνδυάζει φαντασία, μνήμη, επιστημοσύνη, παρατηρητικότητα, συνειρμούς, ποιητική και εξομολογητική διάθεση.

(βλ. και σχ. Βιβλίο σελ. 245)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s